Δρυός πεσούσης…

Δεν πέρασε πολύς καιρός, ούτε καν δέκα ημέρες, από την ημέρα παραίτησης του πρ. Ζακύνθου Χρυσοστόμου και «άρχισαν τα όργανα». Στην ιστοσελίδα ierovima.gr αναρτήθηκε άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Ζαφειρίου σύμφωνα με το οποίο κατά μία «εκκλησιαστική πηγή», ο μητροπολίτης πρ. Ζακύνθου «δεν μπορεί να βρεθεί σε διοικητική θέση της Εκκλησίας» και «η Σύνοδος θα πρέπει να αποφασίσει αν θα παραμείνει  εκπρόσωπος  της Εκκλησίας σε θέματα θρησκευτικού τουρισμού«.

Βασικός στόχος της εκκλησίας μας είναι ο «ευαγγελισμός» του ποιμνίου με απώτερο στόχο την σωτηρία του. Ο «ευαγγελισμός» αυτός δεν περιορίζεται στο να γίνεται μόνο από τα μέλη του κλήρου, από θεολόγους κλπ αλλά από κάθε μέλος της εκκλησίας. Η παραίτηση λοιπόν του πρ. Ζακύνθου δε συνεπάγεται και de facto περιθωριοποίησή του, τουναντίον είναι υποχρέωση της διοίκησης της εκκλησίας, είτε αυτή λέγεται Αρχιεπίσκοπος, είτε λέγεται Σύνοδος, να συνεχίζει να «εκμεταλλεύεται» τον μητροπολίτη Χρυσόστομο για τον ευαγγελισμό του ποιμνίου.

Η σωτηρία μιας ψυχής δεν πραγματοποιείται μόνο από «υγιείς» ανθρώπους. Έχουμε πάμπολα παραδείγματα όπου «ασθενείς κατά σάρκα» θεράπευσαν και έφεραν κοντά στον Κύριο πολλούς συνανθρώπους μας. Κορυφαίο παράδειγμα ο κατά γενική ομολογία οσιακώς βιώσας γέροντας Παΐσιος. Η ομολογία λοιπόν περί «ασθενούς σώματος» δε συνεπάγεται και ομολογία περί ανικανότητας ευαγγελισμού του λόγου του Θεού.

Η διοίκηση στο πλοίο που λέγεται «Εκκλησία της Ελλάδος» ασκείται από την Ιερά Σύνοδο. Στα πλαίσια αυτής της διοίκησης και σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 του Ν. 590/1977 («Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Ελλάδος») το οποίο αφορά τη λειτουργία των Συνοδικών Επιτροπών ρητά αναφέρεται «Εκάστη Σ.Ε., πλην της επί της Αρχιγραμματείας, απαρτίζεται εξ επτά μελών, ειδικών περί τα θέματα ταύτα, εξ ων τα τέσσερα κληρικοί, αρχιερείς και μη. … Τα λοιπά μέλη, μετ’ ισαρίθμων αναπληρωματικών, διορίζονται υπό της Ι.Σ.Ι. επί τετραετεί θητεία, δυναμένη να ανανεωθεί. … Πρόεδρος εκάστης των Συνοδικών Επιτροπών είναι ο εκ των αρχιερατικών μελών έχων τα πρεσβεία της αρχιεροσύνης, …«. Εις δε το άρθρο 3 παρ. 5 του Κανονισμού 160/2004 (ΦΕΚ Α΄100/20.5.2004) «περί λειτουργίας των Συνοδικών Επιτροπών» αναφέρεται ότι: «Των συνεδριών προεδρεύει το έχον τα πρεσβεία αρχιερωσύνης Αρχιερατικόν Μέλος, κατ` επιταγήν του άρθρου 10 του Νόμου 590/1977. Κωλυομένου τούτου να συμμετάσχη εις έκτακτον ή και τακτικήν συνεδρίαν, μετ’ έγκαιρον ενημέρωσιν υπ’ αυτού του Γραμματέως, η Σ.Ε. δύναται να συνέλθη εις έκτακτον ή και τακτικήν συνεδρίαν υπό την προεδρίαν του αμέσως επομένου κατά τα πρεσβεία Αρχιερέως Μέλους αυτής.«

Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο ότι η παραμονή, ακόμα και η διατήρηση της θέσης του Προέδρου της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής του Συνοδικού Γραφείου Προσκηνυματικών Περιηγήσεων (Θρησκευτικού Τουρισμού), δεν αντίκειται στην ισχύουσα νομοθεσία καθώς δεν διευκρινίζεται σύμφωνα με τον Κ.Χ. αν η συμμετοχή σε Σ.Ε. είναι «προνόμιο» των εν ενεργεία αρχιερέων. Αλλά ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι πολλές Συνοδικές Επιτροπές έχουν ως μέλη τους ομότιμους καθηγητές πανεπιστημίου. Είναι ποτέ δυνατόν η Εκκλησία να δέχεται λαϊκούς για την διακονία της και να αποβάλλει από την διακονία αυτή αρχιερείς;  Όσον αφορά δε στην διατήρηση ως Προέδρου στην εν λόγω επιτροπή του πρ. Ζακύνθου, η νομοθεσία είναι σαφής: Πρόεδρος είναι ο έχων μεταξύ των συμμετεχόντων στην ιερωσύνη αρχιερέων  πρεσβεία αρχιερωσύνης. Μόνη περίπτωση λοιπόν να μη συνεχίσει να είναι πρόεδρος στην εν λόγω επιτροπή ο πρ. Ζακύνθου είναι εάν αποφασιστεί από την Σύνοδο η συμμετοχή σε αυτή αρχιερέως που έχει χειροτονηθεί αρχιερεύς προ του πρ. Ζακύνθου (16/8/1976).

Θα ισχυριστεί κάποιος βέβαια πώς είναι δυνατόν ο λόγω «ασθενούς σώματος» πρ. Ζακύνθου να συνεχίσει να κατέχει θέση σε ειδική συνοδική επιτροπή. Αναρωτάται η εκκλησιαστική πηγή του προαναφερθέντος ιστολογίου, από πολλή αγάπη προς την εκκλησία και το έργο της (…), πώς θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα της εν λόγω επιτροπής ο «καταπονημένος» πρ. Ζακύνθου! Μα είναι απορία αυτή; συγκρίνεται ποτέ το έργο ενός εν ενεργεία μητροπολίτη με αυτό του μέλους (ακόμα και αυτό του Προέδρου) μιας επιτροπής;  Μπορεί εύκολα κανείς να φανταστεί πώς θα ήταν η εκκλησία μας αν το επίπεδο του παραγώμενου έργου ενός ιεράρχη ήταν το ίδιο με αυτό που παράγει μία συνοδική επιτροπή! Η λειτουργία των συνοδικών επιτροπών και υποεπιτροπών έχει πάνω απ΄όλα στόχο τη βελτίωση της ποιμαντικής δράσης της εκκλησίας. Σε μία εκκλησία που όλους τους δέχεται, πώς είναι δυνατόν να αποβάλλεται από αυτήν (με τέτοια εμπάθεια θα προσέθετα) ένα έμπειρο μέλος της, που επί χρόνια συνεισφέρει σε αυτή την ποιμαντική δράση;

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται… στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν «άνδρες» που θέλουν να «πετάξουν στα σκουπίδια» την εμπειρία που διαθέτει η εκκλησιαστική δρυς που λέγεται πρ. Ζακύνθου Χρυσόστομος, προτιμούν να πετάξουν τους καρπούς αυτού του δέντρου αντί να «ταΐσουν» με αυτό το «πεινασμένο» ποίμνιο, ακόμα και οι ίδιοι δεν «παράγουν» τέτοιους καρπούς. Και όλα ξεκίνησαν από την επιστολή παραίτησης του πρ. Ζακύνθου Χρυσοστόμου. Ένα κείμενο που ίσως έχει κάνει πολλούς να νοιώθουν άβολα…

About Σπυρίδων Σ. Βελιώτης

Ηλεκτρολόγος Μηχανικός Τ.Ε., MSc Περιβαλλοντικών Σπουδών, Θεολόγος
Gallery | This entry was posted in Επικαιρότητα, Θεολογία, Κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s